De website van de Zuid-Afrikaanse Sunday Times meldt dat op Park Station in Johannesburg een man zijn vrouw heeft doodgeschoten en daarna zichzelf. Ter illustratie is bij het bericht de afbeelding van een revolver afgedrukt.
Serious Trouble
We gaan er dit jaar weer met gestrekt been in. De commercials van Serious Request schreeuwen het uit: ‘Miljoenen vrouwen in conflictgebieden zijn slachtoffer van seksueel geweld’. Dik ’t wat aan en blaas ’t wat op. Dit Jaar Nog Meer Gebakken Lucht! Voor duizenden slachtoffers gaat niemand meer de straat op. Zwijg over de leden van de zogenaamde vredesmachten die zich aan dergelijke misdaden schuldig maken. Met complexiteiten win je geen donateurs. Verbaal geweld tegen seksueel geweld.
Bonte avond
Heerlijke, krankjoreme voorstelling in Frascati gezien: Aah! If only Father Christmas were a go go dance or a communist. Remix, Part 2. Deze installatie en dansperformance van de Zuid-Afrikaanse Robyn Orlin wordt tot 24 december uitgevoerd door het Internationaal Choreografisch Kunstencentrum van Pieter Scholten en Emio Greco. Perfecte parodie op een versleten en volgevreten kerstgedachte, met veel humor en enkele bittere ondertonen. Prachtige uitvoering! Frau Auntje, Kim Jung Un, Madonna, Zwarte Piet, daklozen, junks en een enkele Chassidische jood – ze komen allemaal voorbij in een ondergesneeuwd theater. Zeer aanbevolen voor feestfundi’s en andere traditionalisten. Meer informatie: www.ickamsterdam.com
Mijn IDFA Top Drie
http://www.youtube.com/watch?v=O1uEGB56OfY
Het was een mooie IDFA editie! Hierbij mijn persoonlijke Top Drie. Continue reading
had nederland ebola kunnen voorkomen?
Had Nederland de ebolacrisis kunnen voorkomen? Met die vraag opent een interessant artikel in Vrij Nederland. Het weekblad presenteert acht redenen waarom het nu misgaat in een aantal landen in West-Afrika. Een lesje in zelfkastijding.
nog steeds geen sneeuw in afrika?
Gisteren heeft Bob Geldof een nieuwe BandAid aangekondigd, nu een actie tegen ebola. Tal van artiesten hebben inmiddels hun medewerking toegezegd. Om te beginnen zal er een nieuwe, vierde, versie van het onvergetelijke ‘Do They Know It’s Christmas Time’ op de plaat worden gezet.
Weinig songs uit de hedendaagse popmuziek droegen zoveel bij aan de verbeelding van Afrika als een verloren continent. Drie zinnen:
Where the only water flowing is the bitter sting of tears
And the Christmas bells that ring there are the clanging chimes of doom (…)
And there won’t be snow in Africa this Christmas time
Over een week kennen we de nieuwe tekst. Sir Bob, help na de honger de misverstanden die de vorige tekst opriep de wereld uit!
Ben ik een afropessimist geworden?
Gisteravond nam ik deel aan gesprek in VPRO’s Bureau Buitenland op Radio 1 over de impact van de volksopstand in Burkina Faso op de ontwikkelingen in Afrika. Zien we in deze opstand een voorteken van een ‘Afrikaanse Lente’, was de vraag.
Duistere zaken | Controleerde de CPN de antiapartheidsbeweging?
In zeer bescheiden kring woedt al jaren een kleine polemiek over de vraag of en in hoeverre de Communistische Partij van Nederland (CPN) de AABN controleerde. Een nieuwe studie komt tot een opmerkelijke conclusie. Continue reading
Schatbewaarders | Over de archieven van de antiapartheidsbeweging
Weinig dingen zijn zo onbetrouwbaar als het geheugen. Hoe kun je je gebeurtenissen van dertig jaar terug herinneren?
Een voetmassage verwijderd van Nelson Mandela
Over Nelson Mandela zijn inmiddels zeker honderdvijftig boeken verschenen. Het is een fenomenaal gegeven en inmiddels onderwerp van een onderzoek dat de Oxfordse wetenschapper Elleke Boehmer al enige tijd verricht. Voor het samenstellen van deze bundel en het verzorgen van een inleiding heb ik zelf in het afgelopen jaar de geautoriseerde biografie van Anthony Sampson nog eens doorgelezen alsmede het veel versere, in 2006 verschenen A Critical Life van de Zuid-Afrikaanse politicoloog Tom Lodge. Het zijn twee meesterwerken niet in het minst omdat de heren vertellers par excellence zijn. Toch heb ik mijn aantekeningen over beide boeken er niet bij gepakt toen ik me dan eindelijk aan het schrijven van dit verhaal zette. Waarom zou ik de ragfijne analyses over Mandela de verzoener, de troublemaker– de letterlijke betekenis van zijn tweede naam, Rohlihlahla – en de charmeur opwarmen en deel maken van een als nieuw gepresenteerde beschouwing? Ik hoef mij niet schuldig te maken aan zo’n vorm van intellectueel plagiaat. Ik ken Mandela zelf namelijk erg goed.