
De discussies en polemieken over racisme, zwart-wit tegenstellingen, kolonialisme, discriminatie, wit-privilege en maatschappelijke uitsluiting buitelen over elkaar heen.

Nieuws in 1 week Ramaphosa: de corruptie wordt aangepakt, het officiële onderzoek naar ‘state capture’ gaat van start, de openbaar aanklager besluit binnen enkele weken of er tot vervolging van Zuma wordt overgegaan, er wordt beslag gelegd op bankrekeningen, er zijn arrestaties verricht, een maffianetwerk binnen de Zuid-Afrikaanse politie wordt opgerold, de Guptafamilie en Duduzane, de zoon van Zuma, zijn op de vlucht geslagen, het frauduleuze bestuur van energiemaatschappij Eskom is aan de kant gezet, de nucleaire deal met Putin ter waarde van 70 miljard euro is afgeblazen, ministers worden blootgesteld aan een lifestyle audit omdat van sommigen de waarde van hun onroerend goed en wagenpark niet in verhouding staat tot het inkomen. Dinsdag noemde Ramaphosa het Marikana bloedbad een schandvlek en kondigde aan dat de regering in gesprek gaat met de nabestaanden van de stakende mijnwerkers Enzovoorts.

Wanneer vertrekt ie nou? In nieuwe posts en push berichten wordt die vraag onophoudelijk gesteld. Ik wordt er zo langzamerhand een beetje gek van.

Het lijkt wel of steeds vaker een laatje vol herinneringen wordt opengetrokken. Bijvoorbeeld bij de begrafenissen waaraan het me dit jaar niet ontbrak. Of bij logeerpartijen van langs reizende Zuid-Afrikanen die ik doorgaans liever zie aankomen dan vertrekken. En bij overlijdensberichten.

Gisteren woonde ik in Amsterdam de negentiende BKB Lezing bij, uitgesproken door de Zuid-Afrikaanse oppositieleider Mmusi Maimane. Hij is sinds enkele jaren de fractievoorzitter van de Democratische Alliantie, een fusie van de vroegere Democratische Partij en de Nationale Partij, die tijdens het gehele apartheidstijdperk aan de macht was.
De wekelijkse column van Martin Sommer in de opiniebijlage van de Volkskrant heeft dit keer de slavernij tot onderwerp. Aanleiding: het omver halen van racistische standbeelden. Kop boven de column: ‘Verslaafd aan slavernij.’ Onderkop: ‘In het debat over slavernij is overdrijving keukenmeester.’ Helder.

Op zaterdag 9 september a.s. houd ik voorafgaand aan de vertoning van Jean van de Velde’s prachtige film over de Zuid-Afrikaanse advocaat, communist en boereseun Bram Fischer een lezing, Zuid-Afrika, jaren zestig, de droom van een non-raciale toekomst, de apartheidspolitiek en een opkomende internationale solidariteitsbeweging met de strijd tegen een onmenselijk systeem.
Locatie: Filmhuis Purmerend. Aanvang: 20.00 uur. Meer informatie en reserveren hier http://www.purmerendleeft.nl/inleiding-spannende-film-advocaat-nelson-mandela-filmhuis-purmerend/

Daar keek ik van op. Karl Marx als oorlogscorrespondent verbonden aan een Nederlandse krant in Zuid-Afrika bij de Krimoorlog van 1853. Het staat vermeld als een a propos in ‘God, Spies & Lies’, de in 2015 gepubliceerde zoektocht van de journalist John Matisonn naar de historische voetsporen die mede de toekomst van zijn land bepalen.

Het is een kwestie van uren voordat we weten wat de uitkomst is van een stemming in het Zuid-Afrikaanse parlement over de negende motie van wantrouwen die is ingediend tegen Jacob Zuma. Dit zijn de moeilijkste momenten. Commentatoren die hun beschouwingen een te sterk enerzijds anderzijds karakter meegeven worden nauwelijks serieus genomen. Het kan vriezen en het kan dooien. De toekomst zal het leren. Weg ermee. Liever gokken we de uitkomst om, zoals Wierd Duk afgelopen zondag met zijn voorspelling dat Nederland met uiteindelijk tien spelers op het veld van Denemarken zou verliezen, af te gaan als een gieter.

Afgelopen zaterdag is Jan Mets in zijn slaap overleden. Zo is er abrupt een einde gekomen aan een markant leven. Hij maakte naam als uitgever van een klein maar belangwekkend fonds dat jarenlang concipieerde op de begane grond van de redactieburelen van De Groene Amsterdammer tegenover de Nederlandse Bank.