09|09|17 – Lezing voorafgaand aan vertoning ‘Bram Fischer’

Filmposter
Filmposter

Op zaterdag 9 september a.s. houd ik voorafgaand aan de vertoning van Jean van de Velde’s prachtige film over de Zuid-Afrikaanse advocaat, communist en boereseun Bram Fischer een lezing, Zuid-Afrika, jaren zestig, de droom van een non-raciale toekomst, de apartheidspolitiek en een opkomende internationale solidariteitsbeweging met de strijd tegen een onmenselijk systeem.

Locatie: Filmhuis Purmerend. Aanvang: 20.00 uur. Meer informatie en reserveren hier http://www.purmerendleeft.nl/inleiding-spannende-film-advocaat-nelson-mandela-filmhuis-purmerend/



Het einde van Jacob Zuma, Part IX

jacobzuma

Het is een kwestie van uren voordat we weten wat de uitkomst is van een stemming in het Zuid-Afrikaanse parlement over de negende motie van wantrouwen die is ingediend tegen Jacob Zuma. Dit zijn de moeilijkste momenten. Commentatoren die hun beschouwingen een te sterk enerzijds anderzijds karakter meegeven worden nauwelijks serieus genomen. Het kan vriezen en het kan dooien. De toekomst zal het leren. Weg ermee. Liever gokken we de uitkomst om, zoals Wierd Duk afgelopen zondag met zijn voorspelling dat Nederland met uiteindelijk tien spelers op het veld van Denemarken zou verliezen, af te gaan als een gieter.

Verder lezen




Witte fluisteraars, zwarte radicalen

Cartoon: Mangena
Cartoon: Mangena

En nu dit weer. De Zuid-Afrikaanse Public Protector, zeg maar ombudsvrouw, Busisiwe Mkhwebane wil dat de Reservebank in haar land zich niet meer bezig houdt met de uitvoering van het monetaire beleid en het beteugelen van de inflatie. De bank moet zich volgens Mkhwebane, die vorig jaar de voortreffelijke Thuli Madonsela opvolgde, toeleggen op het ‘sociaal economische welzijn’ van de Zuid-Afrikanen. Dat advies, zo staat wel vast, is ongrondwettelijk. En, o ironie, juist het ontnemen van deze bevoegdheden zou vooral ten koste gaan van het sociaal-economische welzijn van de allerarmsten in het land.

Verder lezen


Zaterdag 17 juni 2017 | In gesprek met Deon Meyer

Deon Meyer in Kaapstad
Deon Meyer in Kaapstad

Op 9 juni beginnen de Spannende Boeken Weken. Daarvoor komt de internationaal veel geprezen thrillerauteur Deon Meyer naar Nederland. Op zaterdag 17 juni mag ik hem in Bemmel, nabij Arnhem, interviewen over zijn nieuwste boek ‘Koorts’. In deze ruim 500 pagina’s tellende page-turner verkent Meyer de grenzen van zijn literaire kunnen. Het resultaat is adembenemend.

Wat bracht Meyer tot zijn schrijverscarriere? Hoe ontwikkelt hij de altijd vernuftige intriges? Waarom slaat hij in ‘Koorts’ een andere weg in? Wat vertellen zijn verhalen over Zuid-Afrika nu? Al zoveel vragen op kladjes en in de kantlijn. Nog flink doorlezen tot het gesprek.

Meer informatie – tijd, locatie, prijs – vindt je op http://www.boekhandelpolman.nl/kunst.asp

Meyer is tevens de auteur van het geschenk dat tijdens de weken aan kopers wordt uitgereikt: ‘De vrouw in de blauwe mantel.’ Tijdens de bijeenkomst op 17 juni signeert de schrijver en leest hij (in het Afrikaans) voor uit ‘Koorts.’ De voertaal van het gesprek is Engels.


Goede Hoop, een terugblik

Lelijke leuzen
Lelijke leuzen

Zes weken later en ik kijk opnieuw naar ‘Goede Hoop’, over de relatie van Nederland met Zuid-Afrika. Het is een dag voor de expositie in het Rijksmuseum sluit. Inmiddels zijn er meer dan honderdduizend bezoekers langs de beelden, de vitrines en objecten getrokken en werd een lawine van commentaar op deze reconstructie van een getroebleerde geschiedenis uitgestort.
Verder lezen


Mijn bevrijding

Dad's Army
Dad’s Army

Vandaag is het precies veertig jaar geleden dat ik uit militaire dienst kwam. Ik had een jaar lang het vaderland gediend in Den Bosch, Ede, Eefde, Nijmegen en ergens in de buurt van Apeldoorn. Bij de keuring had ik met enige nadruk vermeld dat ik lid was van de CPN. De sergeant van dienst vond dat ‘tof.’ Marcus Bakker behoorde met Hendrik Koekoek tot zijn favoriete Kamerleden. Mijn poging om als landverrader te worden geclassificeerd en zodoende aan de dienstplicht te ontkomen, leed daarmee schipbreuk. Tijdens de opleiding meldde ik mij aan als bestuurslid van de Vereniging van Dienstplichtige Militairen (VVDM), langharig tuig dat zich de onmogelijke opdracht stelde het leger te democratiseren. Mijn activisme werd beloond met verbanning naar een postkamer, het Vierdaagsekamp waar de buitenlandse militairen bivakkeerden en een opslagplaats voor benzine en antivries in de bossen nabij Ede. Het ontbrak in al deze plaatsen nagenoeg aan Nederlandse soldaten op wie enige agitatie losgelaten kon worden.

Verder lezen