niet op reageren, lena

Een van mijn Facebookvrienden vroeg me waarom ik teksten had gedeeld waarin Zuma’s orakelarie over huisdieren werd aangevallen. ‘Blanken houden van dieren, zwarten van familie’, aldus de president. Waarom zou je erop reageren? Zuma’s woordvoerder Mac Maharaj had twee pagina’s tekst nodig om de uitspraken van zijn werkgever te duiden. Zodat het nog wat leek.
Mijn reactie was dat ik de stukken had geplaatst omdat ze zo goed geschreven waren. Met veel spot en ironie. Maar mijn vriend de vragensteller had wel een punt te pakken.

Nu circuleren er weer talloze reacties op de homophobe uitspraken van de Zuid-Afrikaanse publicist Mulholland op het internet. ‘Kinderen verdienen een vader en een moeder’, aldus Mulholland. Ja hoor, zucht, tot je dienst. Niet op reageren, Lena. Pick your battles.

Maar is het iets anders als de paus dergelijke standpunten ventileert? Daar ben ik eigenlijk ook niet zo zeker van. Oude, seniele mannetjes zeggen dat soort dingen.

En dan Theo Maassen wiens show tot onderwerp in Pauw & Witteman was gemaakt. De cabaretier had het bestaan om grappen te maken. Over Wilders, en over Volendam. Waarom deed ie mee aan de talkshow? Had een korte schriftelijke verklaring ‘ Dit-is-cabaret’ – niet volstaan?

Zwijgen is het nieuwe demonstreren. Behalve bij stille tochten tegen zinloos geweld. Dan moet je het uitschreeuwen. Dat hebben ze in India beter begrepen dan hier.

One thought on “niet op reageren, lena”

  1. Het eeuwige dilemma. Er gebeurt iets waarvan je rechtvaardigheidszenuw (zit vlak bij je hart) gaat tintelen, en niet op een prettige manier, en je wilt het direct uitschreeuwen. Pal achter/naast/voor de mensen staan die getroffen worden door geweld, of door een overheid die hen koejeneert, of wat dan ook. En dan dat stemmetje dat lispelt: “Niet doen, wat helpt het? Ze zullen je uitlachen. Of, erger, ze zullen je meewarig aankijken. Ze vinden je ouderwets. Ze vinden dat je je met eigen zaken moet bemoeien.”
    Je hebt kramp in je buik. Denkt: misschien is het wel zo. Misschien moet ik toch meer aan mezelf…
    NEE!!! Nee! Je weet het, je voelt het: ik sta voor mijn mening. Ik pik het niet. Ik ben ervoor dat iedereen respect krijgt, en kansen. Dus geen geouwehoer over niet mee bemoeien Lena. Je spreekt je uit. En dan ben je even heel dichtbij die mensen die eerst dachten er helemaal alleen voor te staan. Even minder eenzaam. Even nieuwe hoop. Niemand die hen dat ooit kan afpakken. Lena, bemoeial, blijf je gewoon bemoeien!

Reacties zijn gesloten.