Het probleem met hoge verwachtingen is dat je zo vaak teleurgesteld wordt. Vrijdagavond was het wéér raak. Er was aangekondigd dat Jacob Zuma de natie zou toespreken. De geruchtenmachine raakte op volle toeren.
Haar achternaam is welgekozen want draaien kan Elma Drayer als geen ander. Vandaag weer. Haar column staat in de Volkskrant op de plek van Sheila Sitalsing die op vakantie is. Er blijft ons deze week niets bespaard.
Zuma wankelt. Vanaf morgen vergadert het National Executive Committee (NEC) van het ANC, het hoogste bestuursorgaan van de organisatie. De directe bemoeienis van een Indiase zakenfamilie, de Gupta’s, met benoemingen in het kabinet en op departementen staat hoog op de agenda. Dat roept vanzelf veel vragen op over de grenzeloze ruimte die Zuma daaarvoor schiep.
In an Open Letter to the ANC, published on Monday 7 March 2016, former members of the Anti Apartheid Movement Netherlands (AABN) speak out in solidarity with long time South African friends who are the subject of police and other investigations.
(Picture: Ivan Pillay)
(Dutch translation of this article below)
On Saturday (26 February, 2016), Dutch TV broadcast a remake of a 2010 documentary on the Dutch involvement in the release of Nelson Mandela. The film portrayed Dutch Anti Apartheid Movement chair Conny Braam and her contribution to Operation Vula. This underground ANC operation was aimed primarily at smuggling exiled leaders of the movement into the country. Because of the strong growth of the domestic protest against apartheid in those years -the mid- to late eighties-, the ANC wanted to provide more leadership and coordination was established between the democratic movement, the leadership in exile and Nelson Mandela in prison. The plan was to prepare the opposition for democratic change, which could follow the increasing erosion of the power base of the white regime.
Continue reading
Hoofdrolspelers uit het ondergrondse verzet tegen de apartheid worden vandaag gebrandmerkt als ‘enemies of the state’
Inmiddels woon ik alweer vijf jaar in Nederland. Even abrupt als bij mijn ‘emigratie’ naar Johannesburg in 1993 besloot ik achttien jaar later om weer mijn koffers te pakken en van standplaats te wisselen. Redenen genoeg en niet één had met Zuid-Afrika te maken. Op vragen naar het waarom relativeerde ik mijn terugkeer met de mededeling dat er louter sprake was van een fysieke beweging. Wat maakte het in een tijd van globalisering en overspannen mobiliteit nog uit waar je woonde? Bovendien was er in de bijna twee decennia dat ik in het beloofde land woonde zoveel weefsel gegroeid dat losmaken onbegonnen werk was. Zuid-Afrika woonde inmiddels in mij. Continue reading
Er zijn weinig kwesties waarin ik zo vaak van mening ben veranderd dan die rond Oscar Pistorius. De schietpartij die zijn vriendin Reeva Steenkamp het leven kostte, voltrok zich toen ik in Zuid-Afrika was. Dagenlang beheerste het drama de voorpagina’s, de nieuwsrubrieken op radio en televisie, social media. Trouwe fans van de blade runner stemden al snel in met zijn lezing: uit angst voor een insluiper die zich in de badkamer verschanst had, loste hij vier schoten. Ze toonden geen enkele twijfel, Zuid-Afrika was levensgevaarlijk, zelfs binnen de muren van een gated community. Op de vraag of op inbraak standrechtelijke executie stond, volgden doorgaans onnozele blikken. Dat sprak toch voor zich?
Omdat het gesprek naar aanleiding van ‘Parijs’ gevaarlijk genuanceerde trekken begint te vertonen – Dank, Beatrice de Graaf en Stefan Hertmans! – was het tijd voor een gesprek met Arthur van Amerongen in de Volkskrant van hedenochtend. De kop: ‘Na Parijs, Londen en Brussel is Nederland aan de beurt’, aldus de schrijver en columnist van die krant.
In april 1980 had ik een muzikant te gast die met zijn punkband zou deelnemen aan een festival dat ik meehielp te organiseren. Nadat we de afspraken voor het optreden hadden doorgenomen, raakten we in gesprek over wat in die dagen de gemoederen nogal bezighield, kroningsdag. De muzikant woonde in een kraakpand in Utrecht en was de idealen van zijn beweging volledig toegewijd. Het vuur spatte van zijn woorden over huisjesmelkers, speculanten en een repressieve overheid. “We zijn in oorlog, Bart.”